Todayz* :: Monday
Updatez* :: 22/1/2550 [[18:07]]
วันแต่ละวัน...
ก็คงเหมือนการก้าวเดินในช่วงการเดินทางอันยิ่งใหญ่ของชีวิต
แต่ละวันของแต่ละคน...ต่าง
ก้าวแต่ละก้าว...ไม่เคยเท่ากัน
วันนี้อาจเดินหน้าได้ก้าวใหญ่
แต่พรุ่งนี้อาจต้องถอยหลังเพื่อตั้งหลักถึงสองก้าว
ใครจะรู้!?
ชีวิตแต่ละคนก็ยาวสั้นไม่เท่ากัน
และฉันก็ไม่อาจรู้ว่าชีวิตฉันจะยาวสั้น
ฉันเพียงตั้งใจและต้องการจะก้าวไปให้มากที่สุด
เท่าที่จะสามารถจะก้าวไป
ถามว่าเพื่ออะไรฉันก็ไม่รู้
มันก็เป็นเพียง...แค่ความต้องการของคนๆหนึ่ง
และเพราะอย่างนั้น...เพื่อให้ความต้องการของตัวเองบรรลุผล
ฉันจึงเริ่มต้นก้าวเดิน...ด้วยความหวังในหัวใจ
บางก้าวของฉัน...ไม่มั่นคงนัก
แต่หลายก้าวของฉันก็เป็นการย่างที่มั่นคง
เพียงแต่...ทุกก้าว...
มันต้องแลกซึ่งกำลังใจ...ที่ค่อยๆลดน้อยถอยลง
ปฏิเสธไม่ได้ว่าชีวิตทุกคนต้องมีอุปสรรค
แต่กลับเป็นวันนี้ที่ฉันรู้สึกท้อจนต้องร้องไห้
เหมือนไม่มีใคร...นอกจากตัวเองลำพังในโลกกว้าง
เหนื่อย...เพราะการไล่ตามความฝัน
เครียด...เหตุด้วยความกดดันรายล้อม
หัวใจราวกับถูกบีบคั้น...ให้ตายลง
ลืมตาตื่นขึ้นมาเหมือนเจอกับความมืด
ฉันจะก้าวต่อไปทางใด...บอกไม่ได้
เกิดคำถามมากมาย...ที่ผ่านมาฉันทำไปเพื่ออะไร
และต่อไป...ฉันจะทำอะไรเพื่อใคร
ทุกสิ่ง...เป็นความต้องการของฉันแน่
หรือเป็นของใคร...ที่ไม่ใช่ฉัน
คล้ายว่าตอนนี้...
"ชีวิตไม่ใช่ของฉันอีกต่อไป"
ฉัน...กำลังจะเป็นใครที่แม้แต่ตัวเองก็ไม่รู้จัก
ชีวิตที่ดูเหมือนเคยเป็นของฉัน...เคว้งคว้าง...ไร้จุดหมาย
สับสน...อ่อนล้า...ผิดหวัง
ฝืนยิ้ม...แสร้งหัวเราะ...เหมือนมีความสุข
ทั้งที่ในใจมันว่างเปล่า
แต่มีใครเล่าเคยเห็นสายตา...ที่บ่งบอกถึงความจริงของฉัน
ไม่อยากก้าวเดินต่อไป...
ขอเพียงให้ทุกสิ่งหยุด...และฉันจะขังตัวเองอยู่ในห้องร้างกลางความมืด...ลำพัง
เพราะฉันไม่ร้องไห้เพื่อเรียกร้องความเห็นใจ
และจะไม่ให้ใครได้เห็นน้ำตาจากก้นบึ้งจิตใจของฉัน
...จะไม่ยอมเสียน้ำตา...
แต่อาจเพราะฉันยังโชคดี...ที่มีเธออยู่เสมอ
แม้ดวงตาจะพร่ามัว...ไม่อยากมอง...ไปยังที่ที่เธอยืนรออยู่
แต่เธอก็เดินเข้ามา...และพาฉันออกจากความเงียบงันอันมืดมน
ไม่รู้ว่าเพราะอะไร...
แต่เพียงคำๆเดียว...ของเธอ
กลับเรียกน้ำตาให้ท่วมเอ่อ
เธอปล่อยให้ฉันร้องไห้...ให้สาแก่ใจ
แล้วพูดคำสั้นๆ...ห่วงนะ อย่าลืมว่ายังมีเราอยู่
รู้ไหม...คำนี้มีค่ากว่าทุกสิ่งที่ฉันเคยทุ่มเทเพื่อให้ได้มา
ฉันไม่รู้จะพูดคำไหน...
เพียงอยากขอบคุณ...ไม่ว่าอะไรหรือใครก็ตาม...ที่ทำให้มีเธอผ่านเข้ามาในชีวิต
อยากจะขอบคุณเธอ...ที่ยืนเฝ้ามองฉันอย่างห่วงใยเสมอ
อยากจะขอบคุณเธอ...ที่ปล่อยให้ฉันได้ก้าวเดินด้วยตัวเองแต่คอยประคองเมื่อฉันล้ม
อยากจะขอบคุณเธอ...ที่ยอมเข้ามาหยุดในชีวิตฉัน
และสุดท้าย...ขอบคุณที่ให้ฉันได้ร้องไห้...เพื่อจะลุกขึ้นสู้ใหม่ในวันพรุ่งนี้
เธอทำให้ฉัน...กลับเป็นฉัน...คนที่เคยเป็น
และฉันจะก้าวต่อไป...พร้อมกับเธอ
- - - >> DPU
ขอบคุณที่ทำให้รู้นะว่าเรายังมีกัน
ขอบคุณที่ยังไม่ลืมบาส
ขอบคุณที่ยังไม่ทิ้งบาสไปไหน..
ขอบคุณที่ยังเห็นว่าบาสเป็นคนสำคัญอยู่
ขอบคุณมากมายที่วันนี้โทรมา...
หายเป็นห่วงซะที !!
หวังว่าซักวันเราคงได้พบกันนะ
...ในไม่ช้านี้ละมั้ง
เเต่คงไม่ใช่เร็วๆๆนี้เเน่นอน !!
- - - >> PBE & May
ขอบคุนมากมายเรยนะ..
เราจะไม่มีวันทิ้งกัน..รักกันตลอดไป*
- - - >> Cola Bear*
ยังคิดถึงเสมอ..
บาสยังคงไม่ลืมเทอ
เทอที่เคยเเสนดี
เทอที่ทำให้บาสรู้จักคำว่ารัก
เทอ..ที่คอยเป็นทุกอย่างให้บาสมาตลอด
ถึงเเม้..วันนี้เทอจากไปเเล้ว
เทอจากไปนานเเล้ว
เเต่ใจฉันยังคงไม่ลืมเทอ
ถึงเเม้ว่า...บาสจะมีคนอื่น
เเต่จัยบาสยังมีเทอเสมอ
เหตุผลที่บาสมีคนอื่น..เพียงเพราะอยากจะลืมเทอไปเท่านั้น
เเต่วันนี้บาสรู้เเล้ว..ว่าบาสไม่อาจลืมเทอได้เรย
บาสไม่อาจลืมวันเวลาเก่าๆที่เราเคยอยู่ร่วมกัน
ไม่อาจลืมความทรงจำดีดีที่เราสร้างกันมา
บาสไม่อาจลืมเทอได้เรยจิงๆ*
Post Scip*
Love ,, DPU ,, PBE ,, Familyz*
Love ,, 303 # sw.2
Care ,, Machimaro
Mizz ,, DPU Alwayz*
แอบรักเค้าคนนึง..ซึ่งไม่มีใครรู้
ไม่มีใครคิดว่าจะใช่ ..
ช่างเหอะ..มันไม่สำคัญอะไร
เป็นอย่างทุกวันนี้ก็ดีเเระ
ไม่ต้องรักแบบแฟนเเต่เรารักกันแบบเพื่อนก็ได้นิเนอะ..
[[แอบรักเทออยู่ในใจ..คงจาเก็บไว้อย่างงี้ตลอดไปละมั้ง ]]
ไม่อยากให้เทอรู้..จาได้ไม่ห่างกันไปกว่านี้
เราให้ได้ใกล้กันทุกวัน..ก็พอใจเเล้ว
สุขใจที่มีเทออยู่ข้างกาย*
ไม่คิดเลยว่าจะรักเทอ*
ฉันไม่ควรรักเทอใชไหม ??
ฉันทำได้เเค่..แอบรักไปวันๆ เท่านั้นหรอ ??
จุดจบของคนอยู่ไกล คือ การไม่ไว้ใจเเละเลิกกัน ,, จิงหรอ ??
เเต่สำหรับฉันเเล้ว..ไม่มีทางเป็นอย่างงั้นเเน่นอน
ต่อให้ไกลเเค่ไหน ,, ฉันจะไว้ใจเเละเชื่อใจเทอเสมอ*
